Sıçanlarda kronik öngörülemeyen hafif stres ile oluşturulan depresyon modelinde harmanın rolünün araştırılması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Farmakoloji Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLNAZ ARKAN
Danışman: Feyza Arıcıoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Depresyonun patofizyolojisi strese maruziyet ve bunu takiben oluşan inflamatuvar yanıtlar ile ilişkilendirilmektedir. Çalışmamızda kronik öngörülemeyen hafif stres (KÖHS) ile depresyon modeli oluşturulan sıçanlarda kronik harman uygulamasının inflamatuvar yolaklar üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Erkek Wistar Albino sıçanlar (220-360 g) Kontrol, KÖHS, KÖHS+Harman 5 (5 mg/kg), KÖHS+Harman 10 (10 mg/kg) olmak üzere gruplara ayrılmıştır (n=10-12). Model çeşitli stresörlerin ardışık olmadan 6 hafta süre ile uygulanması ile oluşturulmuş ve 20. günden itibaren iki farklı dozda ve günde bir kere harman uygulanmıştır. Antidepresan etkinliğin değerlendirilmesinde sükroz tercih testi ve zorunlu yüzme testi kullanılmıştır. İnflamatuvar ve antiinflamatuvar yanıtlar immünohistokimyasal ve moleküler analizlerle belirlenmiştir. Bulgular: Sükroz tercih testi 5 mg/kg harman tedavisinde ve zorunlu yüzme testi de hem 5 mg/kg hem de 10 mg/kg harman tedavilerinde antidepresan benzeri etkiyi göstermiştir. Moleküler ve immünohistokimyasal inflamatuvar parametrelerdeki değişiklikler gruplar arasında istatistiksel anlamlı farklar ortaya koymuştur. Kaspaz-1, IL-1ß, IL-6 düzeyleri ve Iba-1 mikroglial hücre aktivasyonu KÖHS'e oranla Harman 10'da istatistiksel anlamlı azalmıştır. NLRP3, IL-18, ASC ve CD11b gen ekspresyon düzeyleri ise KÖHS'le değişmemiş, tedaviden etkilenmemiştir. Hipokampüs GFAP düzeyleri ve NF-κB RNA ekspresyon seviyeleri KÖHS'le artmış, harman ile değişmemiştir. P2X7 reseptör ekspresyonu Harman 5 ile artmış Harman 10 ile azalmıştır. NLRP1 inflamazomu Harman 10 ile artmış olarak bulunmuştur. Sonuçlar: Çalışmalarımızda ortaya çıkan veriler endojen beta-karbolin harmanın kronik öngörülemeyen hafif stres modeli ile depresyon oluşturulan sıçanlarda, depresif benzeri davranışlarda doza bağlı iyileşmeler sağladığını ortaya koymuştur. Beyin dokuları üzerinde yapılan analizlerimiz sonucunda depresyonun gelişiminde artığı görülen inflamatuvar parametrelerin bazılarının harman ile tedaviye yanıtta istatistiksel anlamda azalma gösterdikleri sonuçlarını vermiştir.