6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Kira Sözleşmesine İlişkin Genel Hükümleri Çerçevesinde Kira Sözleşmesinin Sona Ermesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Hukuk Anabilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2013

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GÜLŞAH SİNEM AYDIN

Danışman: Burak Özen

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Kullandırma amacı güden sözleşmeler arasında yer alan kira sözleşmesi, Türk Hukuku'nda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile düzenlenmiştir. Türk Borçlar Kanunu'nun 299.maddesine göre, "Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir." Çalışmanın içeriğini, Türk Borçlar Kanunu'nun kira sözleşmesine ilişkin genel hükümlerindeki "Sona Erme" başlığı altında, m.327-333 aralığında düzenlenen sona erme halleri oluşturmaktadır. Bu çerçevede belirli süreli kira sözleşmelerinin sürenin geçmesi ile kendiliğinden sona ermesi TBK m.327'de düzenlenmiştir. Belirsiz süreli kira sözleşmelerinin olağan fesih bildirimi yoluyla sona erdirilme düzeni TBK m.328, 329 ve 330 hükümlerinde belirtilmiştir. Devamında "Olağanüstü Fesih" başlığı altında üç sona erme sebebine yer verilmiştir. Bu sebepler; TBK m.331'de düzenlenen önemli sebeplerden ötürü kira sözleşmesinin sona erdirilmesi, TBK m.332'de düzenlenen kiracının iflası halinde kira sözleşmesine son verilmesi ve TBK m.333'de düzenlenen kiracının ölümü üzerine kira ilişkisinin sonlandırılmasıdır.