Din dilinin anlamı; doğrulamacı ve işlevselci yaklaşımlar


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2012

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ALİ YILDIRIM

Danışman: ALİ DURUSOY

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Mantıksal pozitivizmin savunduğu doğrulamacı ve yanlışlamacı yaklaşımlar, din dilinin anlamsızlığı konusunda ısrarcı bir tutum sergilemektedir. Wittgenstein'ın ikinci dönem fikirlerinden hareketle birçok işlevselci teori ortaya atılmıştır. Wittgenstein'ın kullanım-anlam teorisi, birçok teist düşünür için dini kurtarmak adına umut verici olmuştur.Hare ve Braithwaite gibi filozoflar din dilinin ahlâkî yorumuyla ön plana çıkmışlardır. Braithwaite, dinî ifadeleri yalnız ahlâkî niyetleri gerçekleştirmek için motivasyon sağlayan öğeler olarak yorumlamaktadır. Fonksiyonalist filozofların din dili yorumları, indirgemeci olmakla eleştirilmiştir. Aynı zamanda bu tavır bazı teist filozoflarca dinin ilâhi vasıflarını görmezlikten gelen bir yaklaşım olarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmada din dilinin fonksiyonel tahlilleri indirgemeci olmakla eleştirilmektedir.