Kistik fibrozis hastalarında terde klor miktarı tayin yöntemlerinin karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Marmara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2014

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TUNCAY SEYREKEL

Danışman: GONCAGÜL HAKLAR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Kistik Fibrozis (cystic fibrosis, CF) çoklu organ etkilenimi gösteren kalıtımsal pediatrik bir hastalıktır. CF tanısı klinik olarak fenotipik özelliklerin varlığına ve kistik fibrozis transmembran regülatör (cystic fibrosis transmembrane regulator, CFTR) disfonksiyonunun kanıtlanmasına dayanmaktadır. CFTR disfonksiyonu, CF gen mutasyonunun belirlenmesi veya iki farklı seferde ter klor konsantrasyonunun yüksek olarak ölçülmesi ile gösterilebilir. Ter iletkenliğinin ölçülmesi, kolay uygulaması ve daha az örnek hacmine ihtiyaç duyması ile alternatif bir yöntem olabilir. Amacımız, ter iletkenlik ölçümlerinin tanısal etkinliğini değerlendirmek ve ter klor ölçüm yöntemleriyle karşılaştırmaktır. Çalışma, Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Pediatrik Göğüs Hastalıkları ve Biyokimya Laboratuvarında yürütüldü. Çalışmaya 162 vaka (62 CF ve 100 kontrol) dahil edildi. Gruplar arasında anlamlı bir cinsiyet farklılığı gözlenmedi (CF grubunda %50.7 erkek ve kontrol grubunda % 43 erkek, P=0.303). CF grubu içi medyan yaş (aralık) 8 (3.25-14) yıl ve kontrol grubu için 25 (4-34.25) yıl olarak hesaplandı (P<0.001). Ter örneklerinde Gibson-Cooke yöntemi ile kantitatif pilokarpin iyontoforezi ile toplama sonrası klor konsantrasyonları Schales & Schales yöntemiyle manuel titrasyon ile, veya Makroduct coil sistemi ile toplama sonrası Sherwood Kloridometre ile titrimetik klor ölçümü veya 'kulometrik end-point' yöntemi ile iletkenlik ölçümü (CF ∆ Collection System, UTSAT/Turkey) olarak gerçekleştirildi. İstatistiksel analizler MedCalc 11.6.0 ile yapıldı. Çalışma-içi ve çalışmalararası kesinlikler 40,70 ve 130 mmol/L Cl- konsantrasyonları içeren ticari kontrol örnekleri ile gerçekleştirildi. Çalışma-içi kesinlikler sırasıyla manuel titrasyon için %10.3, %8.9 ve %10.8, Sherwood kloridometre için %7.57, %6.77 ve %6.41, ve konduktivite ölçümleri için %0.54, %0.21, and %0.47 olarak hesaplandı. Çalışmalararası kesinlikler sırasıyla manuel titrasyon için %4.19, %6.01 ve %5.50, Sherwood kloridometre %6.16 , %6.78 ve% 7.06, ve konduktivite ölçümleri için %2.72, %2.13 ve %1.08 olarak belirlendi. Doğruluk çalışmlarında manuel ile % 10'dan fazla olan hata, konduktivite ölcümleri için %4'ün altında idi. ROC analizinde Sherwood kloridometre ölçümlerinde 61 mmol/L eşik değeri için %95 duyarlılık and 100% hassaslık elde edildi (AUC: 0.997; %95% CI: 0.972-1.000; p<0.001). Benzer şekilde, konduktivite ölçümleri için 54.1 mmol/L eşik değeri için %96,67 duyarlılık ve %100 özgüllük belirlerlendi (AUC: 0.9994; %95% CI: 0.975-1.000; p<0.001). Sonuç olarak, çalışmamız konduktivite ölçümlerinin tanıda kantitatif klor ölçümleri kadar güvenilir olabileceğini ve tanısal amaçla kullanma potansiyelinin değerlendirilmesi gerektiğini düşündürmektedir.