Klinik Eğitimde Sanat Atölyelerinin Mezuniyet Öncesi ve Sonrası Tıp Öğrencilerinin Duygu Durumları Üzerindeki Etkileri
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Tıp Eğitimi Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖZGE EMRE ERZEYBEK
Danışman: Mehmet Ali Gülpınar
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Klinik eğitimle entegre boylamsal anlatısal, bağlamsal, düşünümsel sanat atölyelerinin katılımcıların bireysel ve mesleki gelişimleri ve duygusal iyilik halleri üzerine etkilerinin değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Tasarım odaklı, anlatı desenli bu nitel çalışma, klinik dönem tıp öğrencileri ve uzmanlık öğrencilerinden 23 gönüllü ile yürütüldü. Nitel veriler, üçlü düşünüm yönteminin kullanıldığı grup anlatı/düşünüm oturumları ve program sonunda gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerle toplandı. Üç aşamalı bağlamsal okuma ve analiz çerçevesi kullanılarak nitel verilerin tema analizleri yapıldı. Bulgular: Sanat atölyeleriyle katılımcılar 12 resim, 23 hikâye, 3 şiir ve 1 karikatür ortaya koydu. Nitel analizle toplamda 21 tema ve 48 yan tema belirlendi. Nitel analizlerle klinik bağlam kapsamında; insani, sosyokültürel açıdan duyarlı yaklaşım, hasta-hekim ve sağlık çalışanları etkileşimleri, klinik eğitim ortamı, duygusal, sosyokültürel ortam, sağlık sistemi, toplumsal, kültürel bağlam temaları öne çıktı. Bireysel ve mesleki gelişime ilişkin analiz bulguları, düşünümsel/anlatısal oturumların ve sanat atölyelerinin anlatısal, düşünümsel ve duygusal yeterliklerde dönüştürücü ve geliştirici etkileri olduğunu gösterdi. Yine, uygulamanın öğrenenlerin hekimlik tavrı, profesyonel kimlik oluşumları ve duygusal iyilik halleri üzerine olumlu etkileri olduğu ortaya kondu. Sonuç: Bu bulgular, anlatısal, bağlamsal ve düşünümsel yaklaşımla klinikle entegre bir şekilde yürütülen boylamsal sanat eğitim etkinliklerinin, yaşanan klinik deneyim ve bağlamı üzerinde düşünme, bunları sanatsal ürünlere dönüştürme ve bu süreçte öğrenenlerin bireysel ve mesleki gelişimleri ile hekimlik kimliklerini oluşturma çerçevesinde tıp eğitimi programlarına ve sağlık bakım süreçlerine dahil edilmesinin yaşanan deneyimleri süreç ve sonuçlarıyla olumlu yönde dönüştürebileceğini gösterdi.