Frankfurt Okulunun pozitivizm eleştirisi: Max Horkheimer ve Theodor W. Adorno bağlamında

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2012

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BAHATTİN OLCAY

Danışman: ALİ DURUSOY

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Avrupa'da büyük ölçekli olaylar sonucu bozulan toplumsal düzene olumlu bir yön verme anlamında Saint Simon tarafından pozitif kavramı kullanılmıştır. bu kavramı felsefi bir sistem haline getiren Auguste Comte'dir. Bu felsefi anlayış giderek Avrupa'da etkili hale gelmiştir. 19.yüzyılda Pozitivizmi metafizik düşüncelerin elenmesi amacıyla kullanan Mantıkçı Pozitivistler deney ve gözlemle sınanamayan hiçbir şeyin bilimsel düşüncenin konusu olamayacağını öne sürmüşlerdir.Frankfurt Okulu, Pozitivizmi bir varlık olarak insanı mekanik ve determinist biçimde işleyen bir şema içerisinde ele almakla ve insan varlığına çıplak olgular ve nesneler olarak yaklaşmakla suçlar. Ayrıca Pozitivizmin, araştırmaya konu olacak nesneleri sınırladığını düşünür. Onlara göre pozitivist araştırma gözlenebilir düzeyin altında yatan nesnel mekanizmaları araştırmaktan ziyade, öznel özellikleri, yani inançlar, algılar ve deneyimleri nesnel olarak araştırmaya yönelir.Theodor Wiesengrund Adorno ve Max Horkheimer'ın Pozitivizme yönelttiği eleştiriler zamanla ?bizzat bilimlerin araçsal akıl tarafından yutulduğu? yönünde bütünlemeci bir suçlamaya dönüşür. Zira onlara göre modern bilim ?mantıksal pozitivizmine ulaşmış teknik yararlılık uğruna, bilgiyle ilgili tüm ciddi iddiaları reddetmiştir.?