Otoportreler ve Ekspresyonizm I


Ayan H. M.

ARTİST Dergisi, cilt.1, ss.54-57, 2008 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Cilt numarası: 1
  • Basım Tarihi: 2008
  • Dergi Adı: ARTİST Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.54-57

Özet

Kendini analiz edip yansıtmaya çalışan sanatçı, ruhsal ve analiz yönünden otoportrelerinde ait olduğu toplum değerlerinin, ne kadarını veya nasıl özümseyeceğini açık ya da bazı mesajlarla ifade etmeye çalışmaktadır. Fakat Otoportre, sanatçının sadece kendisinin estetik sunumu ve içsel yansıması olarak değil, aynı zamanda içinde var olan benliğinin de sorgulanmasıdır.

 Otoportre sanatının gelişimi esasında portre sanatının geçmişine paralel olarak gitmektedir. Latince “protraho” sözcüğünden türemiş olan portre sanatı, Roma dönemi ölü kültüyle gelişim göstermiştir. Ölüleri anma amacıyla, yüzlerinden alınan masklar dini törenler yapılarak kutsal mekânlarda muhafaza edilmekteydi. Ancak bunların sanatsal hiç bir değeri yoktur. Sadece ölen önemli kişilerin daha sonraki dönemlere aktarılarak yüceltilmesi istencinden kaynaklanmaktadır. Ortaçağ döneminde tamamen yok olan portre geleneği 15.y.y. Rönesans dönemi ile tekrar ele alınarak yaşamın ve sanatın vazgeçilmez objesi haline gelmiştir.