Akademik Veri Yönetim Sistemi
Oral Kavitede İlaç ve Dental Materyallerin Etksiyle Ortaya Çıkan Değişiklikler, GÜMRÜ TARÇIN BİRSAY, Editör, Turkiye Klinikleri, Ankara, ss.46-53, 2025
Bazı sistemik hastalıkların tedavisinde vazgeçilmez olan antiepileptik/antikonvülsanlar (fenitoin vb.), immünosupresanlar (siklosporin A vb.) ve kalsiyum kanal blokerleri (nifedipin, amlodipin vb.) gibi ilaçların, mekanizması tam olarak aydınlatılamamış olsa da, ilaç kullanımına bağlı diş eti büyümesine (İKBDB) yol açabildiği bilinmektedir. Genetik, yaş, cinsiyet, ilaç dozu ve konsantrasyonu, eş zamanlı ilaç kullanımı ve plak mevcudiyeti gibi birçok predispozan etmenin söz konusu olduğu bu durumda kesin sonuçlara ulaşmak oldukça zordur. İKBDB patogenezinde, bağ dokusu hücrelerinin ilaca verdiği yanıtlar, kolajen metabolizmasındaki bozulmalar, inflamasyon ve genetik yatkınlığın önemli rol oynadığı düşünülmektedir. Tanı sürecinde ayrıntılı bir medikal öykü ve dikkatli klinik muayene esastır. Tedavi yaklaşımı; etkin ağız hijyeninin sağlanması, gerekirse ilaç değişikliği, profesyonel debridman ve ileri vakalarda cerrahi müdahaleyi kapsar. Bu ilaçları kullanan bireylerde düzenli dental takip, İKBDB gelişiminin önlenmesi ve ilerlemesinin kontrolü açısından büyük önem taşır.
Although the exact mechanisms remain unclear, it is well established that certain medications-such as antiepileptic/anticonvulsant drugs (e.g. phenytoin), immunosuppressant drugs (e.g. cyclosporine A), and calcium channel blockers (e.g. nifedipine, amlodipine)-which are indispensable in the treatment of various systemic diseases, may lead to drug-induced gingival overgrowth (DIGO). Due to numerous predisposing factors including genetics, age, gender, drug dosage and concentration, concomitant drug use, and plaque accumulation reaching definitive conclusions in these cases is particularly challenging. In the pathogenesis of DIGO, the responses of connective tissue cells to the drug, disturbances in collagen metabolism, inflammation, and genetic susceptibility are thought to play significant roles. A detailed medical history and thorough clinical examination are essential for diagnosis. Treatment involves the maintenance of optimal oral hygiene, possible substitution of the causative medication, professional debridement, and surgical intervention in advanced cases. Regular dental follow-up is crucial for both the prevention and management of DIGO progression in affected individuals.