Background: Galen is considered the founder of anatomy and experimental physiology and is the author of the De Usu Partium (Περὶ χρείας μορίων). In the 11th century, Avicenna wrote El-Kânûn Fi’t-Tıbb (Kânûn), one of the fundamental books of medicine, inspired by Galen’s teachings. Teşrîhu’l-Ebdân ve Tercümân-ı Kıbâle-i Feylesûfân (Teşrîhu’l-Ebdân), an anatomy book written by physician Şemseddîn İtâkî in the 17th century. The primary purpose of our study was to compare the ear anatomy of works written in different centuries with each other and current anatomy information. Materials and Methods: The Greek edition of De Usu Partium (Περὶ χρείας μορίων) and the Arabic edition of the Kânûn were obtained. Translations of the works into Turkish have been completed. One of the illustrated copies of Teşrîhu’l-Ebdân has been accessed. In this study, ear anatomy information obtained from three studies was compared with each other and with current anatomy. Additionally, the data in his Kânûn were compared with his first Turkish commentary, Tahbîzü’l-Mathûn. Results: Some information familiar to all three physicians was obtained, such as the fifth cranial nerve providing hearing, second cervical spinal nerve reaching the outer ear layer, and carotid artery providing blood supply to the ear. However, no information was found regarding the middle ear ossicles, middle ear muscles, inner ear structures, or the function of the ear to maintain balance in the narratives of the three physicians. Conclusion: Although some incorrect and incomplete information has been presented in the studies, the information given by the three physicians regarding ear anatomy is mainly similar to current ear anatomy. Our study shows that although they lived in different centuries, they were influenced by each other in terms of anatomy.
Amaç: Galen, anatomi ve deneysel fizyolojinin kurucusu olarak kabul edilir ve De Usu Partium (Περὶ χρείας μορίων) adlı eserin yazarıdır. On birinci yüzyılda İbn Sînâ, Galen’in öğretilerinden ilham alarak tıbbın temel kitaplarından biri olan El-Kânûn Fi’t-Tıbb (Kânûn) adlı eseri yazmıştır. Teşrîhu’l-Ebdân ve Tercümân-ı Kıbâle-i Feylesûfân (Teşrîhu’l-Ebdân), 17. yüzyılda hekim Şemseddîn İtâkî tarafından yazılmış bir anatomi kitabıdır. Çalışmamızın ana amacı, farklı yüzyıllarda yazılmış bu eserlerin kulak anatomisini birbirleriyle ve günümüz anatomisiyle karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: De Usu Partium (Περὶ χρείας μορίων) eserinin Yunanca baskısı ve Kânûn eserinin Arapça baskısına ulaşılmıştır. Eserlerin Türkçeye çevirileri tamamlanmıştır. Teşrîhu’l-Ebdân adlı eserin bir illüstrasyonlu kopyasına erişilmiştir. Çalışmada, üç eserden elde edilen kulak anatomisi bilgileri birbiriyle ve günümüz anatomisiyle karşılaştırılmıştır. Ayrıca, Kânûn eserindeki veriler, ilk Türkçe şerhi olan Tahbîzü’l-Mathûn ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Üç hekimin de bildiği bazı bilgiler elde edilmiştir, örneğin beşinci kranial sinirin işitmeye katkı sağlaması, ikinci servikal spinal sinirin dış kulak katmanına ulaşması ve karotis arterinin kulağa kan sağlaması gibi. Ancak, üç hekimin anlatılarında orta kulak kemikçikleri, orta kulak kasları, iç kulak yapıları veya kulak dengeyi sağlama fonksiyonu hakkında bilgi bulunmamaktadır. Sonuç: Eserlerde bazı yanlış ve eksik bilgiler olsa da, üç hekimin kulak anatomisi hakkındaki verdikleri bilgiler genel olarak günümüz kulak anatomisiyle benzerlik göstermektedir. Çalışmamız, farklı yüzyıllarda yaşamış olmalarına rağmen, bu hekimlerin anatomi alanında birbirlerinden etkilendiklerini göstermektedir.
