Akademik Veri Yönetim Sistemi
Dijital Çağda Arşiv Yönetimi, Lale Özdemir Şahin, Editör, Necmettin Erbakan Üniversitesi Yayınevi, Konya, ss.234-276, 2025
Bu çalışma, dijital çağda kişisel verilerin korunması ve arşiv yönetimi arasındaki karmaşık ilişkiyi hem hukuki hem etik boyutlarıyla incelemektedir. Artan veri hacmi ve dijitalleşme ile birlikte arşivcilerin yalnızca teknik uzmanlar değil, aynı zamanda birey haklarını koruyan etik aktörler olarak konumlandığı vurgulanmaktadır. KVKK ve GDPR gibi veri koruma mevzuatları, arşivcilik uygulamalarına yeni sınırlar getirirken, belge yaşam döngüsü, veri sınıflandırması, saklama süreleri ve anonimleştirme gibi konular yeniden yapılandırılmaktadır. Arşiv saklama planlarının sadece operasyonel araçlar değil, aynı zamanda hukuki uyum ve toplumsal bellek açısından stratejik öneme sahip olduğu gösterilmektedir. Özellikle risk yönetimi, iç denetim süreçleri, açık rıza uygulamaları ve kurumsal farkındalık stratejileri, veri güvenliği ile arşivleme arasındaki dengenin sağlanmasında kritik bir rol üstlenmektedir. Çalışma, ISO standartları, DPIA süreçleri ve hibrit bulut çözümleri gibi uluslararası iyi uygulamaları örnekleyerek, teknik ve yönetsel önlemlerin bütüncül entegrasyonunun gerekliliğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, dijital çağda etkili bir arşivcilik pratiği, yalnızca belgelerin korunmasını değil; aynı zamanda etik, hukuki ve kurumsal sorumlulukların dengeli biçimde gözetilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda geliştirilen öneriler, hem uygulayıcılar hem
This study explores the complex intersection between personal data protection and archival management in the digital age, highlighting both legal and ethical dimensions. As data volumes grow and digital transformation accelerates, archivists are increasingly positioned not merely as technical custodians but as ethical agents responsible for safeguarding individual rights. Regulations such as the GDPR and Turkey’s KVKK have introduced new parameters into archival practice, reshaping key concepts like record life cycles, data classification, retention periods, and anonymization protocols. The research emphasizes that archival retention plans are not just operational tools but strategic mechanisms that support legal compliance, institutional accountability, and the continuity of collective memory. Critical components—such as risk management, internal auditing, informed consent procedures, and staff awareness—are presented as central to maintaining the balance between data security and long-term access. Drawing on international standards like ISO 15489 and ISO 27701, as well as practices such as Data Protection Impact Assessments (DPIA) and hybrid cloud strategies, the study illustrates the need for a comprehensive integration of technical and governance-oriented approaches. Ultimately, effective archival practice in the digital era requires not only the preservation of records but also a deliberate and balanced consideration of ethical, legal, and institutional responsibilities. The recommendations offered serve as practical guidance for archivists, policymakers, and scholars navigating the evolving landscape of data governance and archival theory.