Grev Ertelemesi: Türk İş Hukuku ile ABD İş Hukukunun Karşılaştırmalı Analizi

Creative Commons License

Özkaraca E., Yiğit B. İ. U.

Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, cilt.32, sa.1, ss.242-264, 2026 (TRDizin)

Özet

Grev hakkı modern toplu iş hukukunun temel unsurlarındandır. Öte yandan, grevler toplumsal menfaatlerle çatışan sonuçlar doğurabilir. Bu hallerde, devletin greve müdahalesinin meşru olduğu kabul edilmektedir. Grev ertelemesi de devletin greve müdahalede kullandığı enstrümanlardan biridir. Türk hukuku bakımından, karar verilmiş veya başlanmış olan kanuni bir grev, genel sağlığı veya millî güvenliği bozucu nitelikte ise Cumhurbaşkanı bu uyuşmazlıkta grevi altmış gün süre ile erteleme yetkisini haizdir. Bu düzenlemeye kaynaklık eden ABD iş hukukunda da benzer müdahale biçimi halen mevcut olmakla beraber ABD hukukunda daha farklı bir kurumsal ve usuli yapının tasarlandığı görülmektedir. Bu çalışma, unsurları, işleyiş biçimleri ve uygulamadaki sonuçlarına değinerek her iki hukuk sistemi arasındaki ayrışmaya odaklanmaktadır. Bu sayede, grev ertelemesi özelinde toplu iş uyuşmazlıklarına devletin müdahalesi bakımından karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılması amaçlanmaktadır.
The right to strike is one of the fundamental elements of modern collective labor law. On the other hand, strikes can produce results that conflict with social interests. In such cases, it is accepted that state intervention in strikes is legitimate. Postponement of strikes is one of the instruments used by the state to intervene in strikes. Under Turkish law, if a legal strike that has been decided or commenced is of a nature that disrupts public health or national security, the President has the authority to postpone the strike for a period of sixty days. Although this form of intervention also exists in U.S. labor law, which is the source of the regulation in Turkish law, it is seen that a different institutional and procedural structure has been designed. This study focuses on the divergence between the two legal systems by addressing their legal bases, modes of operation, and practical outcomes. In this way, it aims to provide a comparative assessment of the limits of state intervention in collective labor disputes, specifically in the context of strike postponement.