Objective: The purpose of this study was to explore the relationship between vitamin D deficiency (VDD) and fatigue severity, as well as its relationship with sleep quality, in subjects with systemic sclerosis (SSc). Method: Our cross-sectional research included 98 subjects who were diagnosed with SSc according to EULAR/ACR 2013 classification criteria. Demographic, clinical, and laboratory data, including vitamin D (VitD) levels, were collected. Sleep quality was investigated with the Pittsburgh sleep quality index (PSQI) and fatigue severity with the multidimensional assessment of fatigue (MAF) scale. Results: Subjects with VDD exhibited significantly poorer sleep quality as indicated by PSQI scores (12 vs. 8; p<0.001) and higher MAF scores (34.5 vs. 22.4; p<0.001). Multivariate analysis identified MAF score [odds ratio (OR): 1.204, 95% confidence interval (CI): 1.116-1.298, p<0.001] and disease symptom duration (OR: 1.009, 95% CI: 1.002-1.016, p=0.001) as independent predictors of VDD. ROC analysis demonstrated that an MAF score ≤27.7 and PSQI score ≤10.5 were optimal cut-off values for predicting VDD. Significant negative correlations were observed between VitD levels and MAF (r=-0.610, p<0.01) and PSQI (r=-0.346, p<0.01). Conclusion: VDD is significantly associated with increased fatigue and poorer sleep quality in subjects with SSc. These signs indicate that addressing VDD through routine screening and supplementation may alleviate fatigue, enhance sleep quality, and raise the quality of life in SSc subjects.
Amaç: Bu çalışmanın amacı, sistemik skleroz (SSc) hastalarında D vitamini eksikliği ile yorgunluk şiddeti arasındaki ilişkinin yanı sıra uyku kalitesi ile ilişkisini değerlendirmektir. Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya EULAR/ACR 2013 sınıflandırma kriterlerine göre SSc tanısı konan 98 hasta dahil edilmiştir. D vitamini düzeyleri de dahil olmak üzere demografik, klinik ve laboratuvar verileri toplanmıştır. Yorgunluk şiddeti çok boyutlu yorgunluk değerlendirme (MAF) ölçeği kullanılarak, uyku kalitesi ise Pittsburgh uyku kalitesi indeksi (PSQI) kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: D vitamini eksikliği olan hastalar anlamlı derecede daha yüksek MAF skorları (34,5’e karşı 22,4; p<0,001) ve PSQI skorlarına göre daha düşük uyku kalitesi (12’ye karşı 8; p<0,001) sergilemiştir. Çok değişkenli analiz, MAF skorunu [olasılık oranı (OR): 1,204, %95 güven aralığı (GA): 1,116-1,298, p<0,001] ve hastalık semptom süresini (OR: 1,009, %95 GA: 1,002-1,016, p=0,001) D vitamini eksikliğinin bağımsız belirleyicileri olarak tanımlamıştır. ROC analizi, MAF skoru ≤27,7 ve PSQI skoru ≤10,5’in D vitamini eksikliğini öngörmek için en uygun kesme değerleri olduğunu göstermiştir. D vitamini düzeyleri ile hem MAF (r=-0,610, p<0,01) hem de PSQI (r=-0,346, p<0,01) arasında anlamlı bir negatif korelasyon tespit edilmiştir. Sonuç: D vitamini eksikliği, SSc’li hastalarda artmış yorgunluk ve daha kötü uyku kalitesi ile önemli ölçüde ilişkilidir. Bu bulgular, rutin tarama ve takviye yoluyla D vitamini eksikliğinin giderilmesinin SSc hastalarında yorgunluğu hafifletebileceğini, uyku kalitesini iyileştirebileceğini ve yaşam kalitesini artırabileceğini düşündürmektedir.
