ASLIN AKTARILMASINDA USULÜN ÖNEMİ: YENİ NESLİN DİLİNİ DİN DİLİYLE BULUŞTURMAK


Creative Commons License

Tuncel E.

I. ULUSLARARASI DİN VE İNSAN SEMPOZYUMU "DİN, DİL VE İLETİŞİM" , Eskişehir, Türkiye, 10 - 12 Ekim 2019, sa.337, ss.339-351

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Eskişehir
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.339-351

Özet

ÖZ: Düşünebilme ve konuşabilme melekelerini kullanmaya başladığı andan itibaren insanın kendisine (enfüs) ve çevresine (âfâk) dair sorgulamaları, onun ontolojik (fıtrî) ve epistemolojik (ilmî) yönünün ayrılmaz bir parçasını oluşturmaktadır. Gençlik yıllarında daha da yoğunlaşan bu sorgulama eylemi, aslında insanın öğrenme merakının ve anlam arayışının doğal bir sonucudur. Bu sonucun bir gereği olarak, gençlere dini konularda rehberlik eden eğitimcilerimizin her türlü eylem ve söylemlerinde bu realiteyi göz önünde bulundurmaları ve dolayısıyla da buna uygun bir din dili ve hitap şekli geliştirmeleri son derece önemlidir.

İşte bu realiteden hareketle biz bu çalışmamızda, bir taraftan tüm çağları kuşatan bir usûl ve metodolojiyi ortaya koyan kitaba dayalı (Kur’ânî) ilkelerle, diğer taraftan bu çağın gerçeklerini ortaya koyan gözleme dayalı (tecrübî) tespitlerimizi buluşturmak istedik. Bunu yaparken de dinin asılları (usûlü’d-dîn) hükmünde olan temel esaslarımızın, günümüz gençlerine hangi usûlle aktarılabileceğinin parametrelerini belirlemeye gayret ettik. Amacımız kitle iletişim araçları sayesinde her türlü bilgiye ulaşmanın son derece kolaylaştığı modern dünyada, din karşıtı manevi salgın hastalıklara karşı gençlerin ruhsal, zihinsel ve duygusal bağışıklıklarının güçlenmesini sağlamaya yönelik katkı sağlamak ve bu dînî esasları, asrın gençlerinin idrakine uygun bir söylem ile sunabilmektir. Zira bu yapılmadığı taktirde Hz. Ali’nin, “İnsanların idraklerine/algı dünyalarına uygun bir şekilde konuşun. Yoksa siz, Allah ve Rasülü’nün yalanlanmasından hoşlanıyor musunuz?” uyarısıyla yüzleşme tehlikesi her platformda karşımıza çıkacaktır. Bu bağlamda çalışmamızda, hangi çağın mensubu olursa olsun muhataplarını hem muhteva hem de üslup açısından etkileme gücünü her dönemde bünyesinde barındıran Kur’an-ı Kerim’in bu özelliğinin ipuçlarını yansıtan temel ilkelerin neler olduğunu belirlemeye gayret ederek bizi bu ilkelere götüren örnek ayetlere ve olaylara yer verdik. Bu tür tikel olaylardan ve ayetlerden ilhamla elde ettiğimiz tümel neticeleri ise gençlere dini konularda rehberlik eden eğitimcilerimizin istifadesine arz edebilmek maksadıyla “Aslî Delil’den Usûle Dair Dersler” perspektifiyle sunmaya gayret ettik. Hem bu perspektiften hem de ilgili ayet, ilke ve örneklerden hareketle zihnimizde beliren formları ise şu ifadelerle başlıklandırarak sistematik hale getirmeyi hedefledik: 1. Karşıt Görüş ve Fikirleri


Tanımak/Bilmek. 2. Sürekli Savunmacı Bir Dil Kullanmamak. 3. Doğrudan Muhatabı Hedef Alan Mesajlardan Kaçınmak. 4. Anlatımda Teşbih, Temsîl, Metafor ve Kıssalardan Yararlanmak. 5. Alay ve Hakaret Dilinden Kaçınmak. 6. Pozitif Yönleri Görebilmek. 7. Sonuç Odaklı Değil Süreç Odaklı Hareket Etmek. 8. Dinin Tebliğinden Ziyade Temsilini Öncelemek.

Sonuç olarak, yeni neslin diliyle din dilini buluşturmayı hedeflediğimiz bu araştırmamızı, yukarıda yer alan başlıkları temellendirecek örnek ayet ve olaylar eşliğinde sunmaya çalışacağız. Böylece konuyu bir taraftan teorik (kitâbî) ilkelerle, diğer taraftan da pratik (tecrübî) örneklerle zenginleştirerek ideal olanla reel olanın ortak bir düzlemde nasıl buluşturulabileceğinin ve uygulanabileceğinin ipuçlarını sunmaya gayret edeceğiz. Bu minvalde çalışmamızın gençlik ve din diline dair hem teorik hem de pratik düzlemde yapılacak eylem, söylem, araştırma ve uygulamalara mütevazı bir katkıda bulunmasını umuyoruz.

Anahtar Kelimeler: Asıl, Usûl, Gençlik, Din Dili, Yeni Nesil.

ABSTRACT: From the moment of using the abilities of thinking and speaking, questioning himself (anfus / inner world) and his surroundings (afaq /outer world) became an inseparable part of ontological and epistemological aspects of human being. This questioning practice which increases yet more in youth is a natural consequence of one’s curiosity to learn and searching for meaning in life. Therefore, considering this reality in their discourses and actions and developing an appropriate religious language and form of addressing are extremely important for our educators who guide the youths in religious matters.

Based on that reality, in this study, it is aimed to put together the book-based (Quranic) principles which encompass the methodology of all ages and observation-based (experiential) determination which reveals the reality of this age. In doing so, it is intended to determine the parameters of methodology that should be used while transfering the basic principles of religion (usulu’d-din) to today’s youths. The study also aims to contribute to strengthening the spiritual, mental and emotional health of youths against anti-religious propaganda in the modern world where reaching all kinds of information is quite easy through mass media and to present the religious principles to the youths with an appropriate discourse. Otherwise, we have to be the object of Hazrat Ali’s warning on any platform ‘Speak in accordance with people’s perception. Or do you enjoy the denial of Allah and His Messenger?’

In this context, the study tries to determine the basic principles that make Quran have the power of influencing its interlocutors with its context and style, regardless of which era they are from, by providing verses and precedents which underline those principles. It also tries to present the universal consequences gained from particular verses and events to the educators who guide the youths in religious matters, with the perspective of ‘lessons about the method derived from the essential source’. Based on this perspective and also relevant verses, principles and examples, the study aims to systematize the forms which appear in mind with the following titles; 1. Knowing opposite views and ideas. 2. Avoiding continuous use of defensive language. 3. Avoiding the messages directly address the addressee. 4. Using simile, representation and metaphors in narration. 5. Avoiding mocks and insults. 6. See the positive sides of things. 7. Being a process-oriented person rather than result-oriented. 8. Prioritizing the representation of religion rather than just conveying its message.

As a result, in this study which intends to bring the language of rising generation and language of religion together, verses and precedents based on the given titles are presented. Thus, the study tries to offer clues about how to put together and apply the ideal and real aspects of the subject by providing the theoretical (academic) principles on the one hand and practical (experiential) examples on the other. In this respect, we hope that this study will contribute to both practical and theoretical practices, discourses, researches and applications about the language of youth and religion.

Key Words: Essence, Methodology, Youth, Language of Religion, Rising Generation.