SEREBRAL PALSİLİ ÇOCUK SAHİBİ AİLELERİN YAŞAM KALİTELERİNİN BELİRLENMESİ


Creative Commons License

Aslan S. , Yıldırım S., Yıldız Y. , Alhan Ö., Karaman K.

Marmara Student Congress, İstanbul, Türkiye, 24 Mayıs 2012, ss.7

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.7

Özet

Giriş: Serebral Palsi, merkezi sinir sisteminin hareket, işlev alanlarının hasar görmesinden dolayı aktivite kısıtlamasına neden

olan, ilerleme göstermeyen kalıcı hareket ve postür bozukluğudur. Bu çocuklar ömür boyu bakım gerektirmektedir.

Amaç: Araştırmanın amacı, T.C. Metin Sabancı Spastik Çocuklar ve Gençler Eğitim öğretim Rehabilitasyon Merkezi’ne başvuru

yapan “Serebral Palsi” tanısı almış çocukların ailelerinin yaşam kalitesinin belirlenmesi, yaşam kalitelerini etkileyen faktörlerin

araştırılması ve anne ile babaların bu açılardan karşılaştırılmasıdır.

Yöntem: Merkeze rehabilitasyon için gelen ebeveynlere 21 sorudan oluşan sosyo-demografik anket ile 27 sorudan ve 4

alandan(fiziksel, psikolojik, sosyal ilişki, çevre) oluşan yaşam kalitesi ölçeği uygulanmıştır. Yaşam kalitesini değerlendirmek için

WHO tarafından hazırlanan ve Türkiye’ye uyarlanan WHOQOL-BREF TR formu kullanılmıştır. WHOQOL-BREF TR formundaki skorlar

yaşam kalitesi skor değeri minimum 26(%0),maximum 130(%100)’dur. Veriler SPSS 17 programında Pearson Korelasyon Testi,

Fisher Exact Test, ANOVA yardımıyla analiz edilmiştir.

Bulgular: Anket formu 53 ebeveyne uygulanmıştır. 53 anketin 37 tanesi anneye (%69,8), 16 tanesi babaya (%30,2)

uygulanmıştır. Ailelerin aylık gelirleri iki aralıkta yoğunluk göstermektedir 631-1290 TL (%34,0) ve 2000 TL üzeri (%34,0) .

Annelerin %91,8’i çalışmazken babaların ise %87,5 i çalışıyor. SP li çocukların çoğunluğu (% 52,8) 0-4 yaş aralığında

bulunmaktaydı. Anneler babalara göre çocuğun oluşturduğu yükü anlamlı derecede daha fazla üstlenmektedir (p<0,001) ve

çocuğun sorunlarını yüklenme oranı arttıkça YKSO (yaşam kalitesi skor ortalaması) azalmaktadır. Çalışmanın tümünde YKSO

90,52 (%62,03) olarak saptanmış iken, annelerin YKSO değeri 87,70(%59,32) ve babaların YKSO değeri 97,06 (%70,27) olarak

kaydedilmiştir (p<0,005). Bu farklı skorlar yaşam kalitesi formumuzun 4 alanında da görülmektedir.

Sonuç: Araştırmamıza göre anneler çocukların bakımında babalardan daha fazla sorumluluk almaktadır. Annelerin yaşam kalitesi

babalara göre daha düşüktür. Çocuğun sorumluluğu üstlenildikçe yaşam kalitesi düşmektedir. Bu sonuçlarla ailelere yardım amaçlı

çalışmaların artırılması, engellilere yönelik gerek ekonomik gerekse sosyal alanlarda yeni projelerin oluşturulması gerektiği görülmektedir.