REACT Stratejisine Dayalı Öğretimin Ortaokul Öğrencilerinin Problem Çözme Becerilerine ve Fen Öğrenimine Yönelik Motivasyonlarına Etkisi


Önen Öztürk F. , Ağlarcı Özdemir O.

14. ULUSAL FEN BİLİMLERİ VE MATEMATİK EĞİTİMİ KONGRESİ, Burdur, Türkiye, 19 - 21 Mayıs 2021

  • Yayın Türü: Bildiri / Yayınlanmadı
  • Basıldığı Şehir: Burdur
  • Basıldığı Ülke: Türkiye

Özet

Fen kavramları öğrenilmesi zor ve soyut kavramlar olmakla birlikte gündelik hayatla kurulan ilişkiler bu kavramların öğretilmesini ve öğrenimini kolaylaştırmaktadır. Yaşam temelli öğrenmede, öğrencilerin aşina olduğu bağlamlar üzerinden içerik verilmekte ve bilimsel bilgi ile gündelik yaşam arasında ilişki kurmaları sağlanmaktadır. Bu yaklaşımda, kullanılan stratejilerden biri de REACT stratejisidir. Bu stratejide; ilişkilendirme, tecrübe etme, uygulama, işbirliği ve transfer etme olmak üzere 5 basamak bulunmaktadır. Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının ve bu kapsamda kullanılabilecek REACT stratejisinin fen kavramlarının öğretimi açısından fen eğitimi alanına önemli bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu noktadan hareketle araştırmanın amacı; REACT stratejisine dayalı öğretimin ortaokul öğrencilerinin problem çözme becerileri ve fen öğrenimine yönelik motivasyonları üzerine etkisinin belirlenmesidir. Araştırmada ön test- son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinde yer alan bir ortaokulun 6. sınıfında öğrenim görmekte olan 42 öğrenci katılmıştır. Fen bilgisi öğretim programına uygun şekilde derslerin işlendiği kontrol grubunda 18 öğrenci (10 kız ve 8 erkek), REACT stratejisinin uygulandığı deney grubunda ise 23 öğrenci (13 kız ve 10 erkek) yer almıştır. Çalışmada, öğrencilerin gündelik yaşamla ilişki kurmalarını sağlayacak fen konularından bir kaçı üzerinde durulmuş ve bu konular damarlar ve kalp ile kuvvet ve ısı alışverişi olarak sınıflandırılmıştır. Uygulama süreci 40 dakikalık dört ders saati ile sınırlandırılmıştır. Araştırma verileri Ge (2001) tarafından geliştirilen ve Coşkun (2004) tarafından Türkçe’ye uyarlaması yapılan 20 soruluk problem çözme becerileri ölçeği ve Tuan, Chin & Shieh (2005) tarafından geliştirilen ve Yılmaz ve Huyugüzel Çavaş (2007) tarafından Türkçe’ye uyarlaması yapılan 35 soruluk fen öğrenimine yönelik motivasyon ölçeği ile toplanmıştır. Ölçekler her iki gruba uygulama öncesi ve sonrası olmak üzere iki kez uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler SPSS 20.0 paket programında analiz edilmiştir. Araştırma verilerinin öncelikli olarak normal dağılım gösterip göstermediği incelenmiştir. Yapılan analiz sonrasında normal dağılım gösteren veriler için parametrik ve normal dağılım göstermeyen veriler için nonparametrik testler kullanılmıştır. Normal dağılım gösteren verilerde ilişkili ve ilişkisiz grup t testleri kullanılmıştır. Normal dağılım göstermeyen veriler söz konusu olduğunda ise Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Deney ve kontrol grupları arasında ön test ve son test puanları açısından anlamlı bir farklılık olmadığı saptanmıştır. Bu sonucun yanı sıra deney grubunda, fen öğrenimine yönelik motivasyonlar ve problem çözme becerileri açısından sontest lehine anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Gruplar arasında sontestler açısından anlamlı bir farklılık çıkmaması sonucu doğrultusunda, REACT stratejisine dayalı olarak yürütülen öğretimin daha uzun süreli verilmesi ve alternatif stratejilerle desteklenmesi önerilmektedir.