YAPAY ZEKÂ ÇAĞINDA BESTECİLİK: DİJİTAL PLATFORM TARTIŞMALARI ÜZERİNDEN YARATICI EMEĞİN DÖNÜŞÜMÜ
13. Uluslararası İletişim Günleri İletişimde Yapay Zeka: Kuram ve Pratik Sempozyumu, Lefkoşa, Kıbrıs (Kktc), 13 - 15 Mayıs 2026, ss.259, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Lefkoşa
- Basıldığı Ülke: Kıbrıs (Kktc)
- Sayfa Sayıları: ss.259
- Marmara Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Yapay zekâ tabanlı teknolojilerin kültürel üretim alanında hızla yaygınlaşması, iletişim çalışmaları açısından yaratıcı emek, algoritmik kültür ve dijital platform ekonomisi kavramlarının yeniden değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır. Dijital platformların otomasyonu yaratıcı iş akışlarına giderek daha fazla entegre etmesi; estetik değer, emek güvencesizliği, özgünlük ve istihdam gibi kavramları tartışmaya açmaktadır. Özellikle yapay zekânın bestecilik alanındaki artan rolü; özgünlük, uzmanlık ve yaratıcı emeğin nasıl tanımlandığı ve organize edildiği konusunda yapısal bir dönüşüme işaret etmektedir. Bu çalışma, yapay zekâ temelli müzik üretim teknolojilerinin bestecilik mesleği üzerindeki etkisine ilişkin algıları dijital platform tartışmaları üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Reddit platformunda yer alan “I’m a composer. Am I staring extinction in the face?” başlıklı gönderi altındaki 134 kullanıcı yorumuyla sınırlı olup nitel içerik analizi yöntemiyle gerçekleştirilecektir. Veriler açık kodlama yoluyla çözümlenip benzer anlam örüntüleri belirlenerek tematik başlıklar altında birleştirilecektir. Ön bulgular; yapay zekânın besteciliği tamamen ortadan kaldıramayacağı, ancak insan emeğinin yerini kısmen alabileceği yönünde yoğunlaştığını göstermektedir. Kullanıcılar, yapay zekâ üretimi müziğin teknik açıdan yeterli bulurken, özgünlük ve duygusal derinlik açısından sınırlı kaldığını belirtmektedir. Ekonomik açıdan bakıldığında ise temel kaygının sanatsal değerden ziyade istihdam daralması, gelir güvencesizliği ve emeğin ücretinin düşmesi olduğu görülmektedir. Tartışma, yapay zekânın yalnızca teknik bir araç değil, aynı zamanda kültürel üretim ilişkilerini, yaratıcı emeğin değerini ve bestecilik mesleğini yeniden konumlandıran dönüştürücü bir güç olarak çerçevelemektedir. Bu bağlamda insan-yapay zekâ etkileşimine dayalı hibrit üretim modellerinin, yaratıcı endüstri piyasalarında belirleyici bir rol üstlenebileceği değerlendirilmektedir.
The rapid proliferation of artificial intelligence (AI)-based technologies in the field of cultural production necessitates a reconsideration of the concepts of creative labor, algorithmic culture, and the digital platform economy within communication studies. As digital platforms increasingly integrate automation into creative workflows, concepts such as aesthetic value, labor precarity, originality, and employment have become subjects of debate. The growing role of AI in music composition, in particular, signals a structural transformation in how originality, expertise, and creative labor are defined and organized. This study aims to examine perceptions of the impact of AI-based music production technologies on the profession of composition through debates surrounding digital platforms. The research is limited to 134 user comments posted under the Reddit discussion titled “I’m a composer. Am I staring extinction in the face?” and will employ qualitative content analysis. The data will be analyzed through open coding, with recurring patterns of meaning identified and subsequently grouped under thematic categories. Preliminary findings indicate that discussions tend to converge on the view that AI is unlikely to completely eliminate the profession of composition but may partially replace human labor. While users generally regard AI-generated music as technically competent, they perceive it as limited in terms of originality and emotional depth. From an economic perspective, the primary concerns appear to center not on artistic value but rather on shrinking employment opportunities, income insecurity, and the devaluation of creative labor. The discussion frames AI not merely as a technical tool but as a transformative force that reconfigures cultural production relations, the value of creative labor, and the position of composers within the creative industries. In this context, hybrid production models based on human–AI interaction may play an increasingly significant role in creative industry markets.