Amaç: Anti-EGFR ajanlarının etkinliği metastatik kolorektal kanserde (mKRK) gösterilmiştir. Gerçek yaşam verileri, klinik çalışmaların dışında kalan hastalara ait bulguları ortaya koymak açısından özellikle önemlidir. Bu nedenle, RAS vahşi tip mKRK’li hastalarda gerçek yaşam verilerini araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Ocak 2016 ile Nisan 2019 tarihleri arasında mKRK tanısı alan hastalara ait tıbbi kayıtlar 28 merkezden toplandı. Hastalar, birinci basamak biyolojik tedavilere göre anti-EGFR grubu (Grup A (panitumumab) ve B (setuksimab)) ve anti- VEGF grubu (Grup C) olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Belgelenmiş RAS vahşi tip mKRK’li toplam 1064 hasta değerlendirildi. Bu hastaların sırasıyla %33’ü panitumu- mab, %37’si setuksimab ve %30’u birinci basamakta anti-VEGF içeren rejimlerle tedavi edildi. Genel yanıt oranı Grup A, B ve C’de sırasıyla %46,4, %41,9 ve %41,5 idi (p = 0,170). Medyan genel sağkalım (OS) Grup A, B ve C’de sırasıyla 26, 27 ve 23 ay olarak bulundu (p = 0,044). Panitumumab, setuksimab ve bevacizumab alan hastaların medyan progresyonsuz sağka- lımı (PFS) sırasıyla 11,6, 11,0 ve 9,6 ay idi (p = 0,012). Çok değişkenli analizde, performans durumu (PS) 0-1 ve BRAF vahşi tip durumu OS için bağımsız prognostik faktörler olarak; yalnızca BRAF vahşi tip durumu ise PFS için bağımsız prognostik faktör olarak bulundu (p<0,05). Sonuç: Bu gerçek yaşam verilerinin analizi, RAS vahşi tip mKRK’de anti-EGFR ajanlarının karşılaştırılabilir etkinliğini doğ- rulamaktadır. Ancak, bu hastalarda anti-EGFR tedavisi, anti-VEGF tedavisine kıyasla PFS ve OS avantajı sağlamaktadır. Ayrıca, BRAF vahşi tip tümörlere sahip hastalarda PFS ve OS daha iyi bulunmuştur.
Aim: Efficacy of antiepidermal growth factor receptor (anti-EGFR) agents has been demonstrated in metastatic colorec- tal cancer (mCRC). Real-world evidence is especially important to detect patient findings outside of clinical trials. There- fore, we aimed to investigate the real-world data in patients with RAS wild-type mCRC. Methods: Medical records from 28 centers were collected for patients diagnosed with mCRC between January 2016 and April 2019. Patients were compared according to the first-line biological treatments as anti-EGFR group (Group A (pani- tumumab) and B (cetuximab)) and anti-VEGF group (Group C). Results: A total of 1064 patients with documented RAS wild-type mCRC were evaluated. Of these, 33%, 37% and 30% were treated with regimens including panitumumab, cetuximab, and anti-VEGF in the first-line, respectively. Overall re- sponse rate was 46.4%, 41.9% and 41.5% in A, B, and C groups, respectively (p = 0,170). The median OS was 26, 27, and 23 months in A, B and C group respectively (p = 0.044). The median PFS of the patients that treated with panitumumab, cetuximab and bevacizumab was 11,6, 11,0 and 9,6 months respectively (p = 0.012). ECOG performance status (PS) 0-1 and Braf wild-type status were found as independent prognostic factors in multivariate analysis for OS and only BRAF wild-type status for PFS (p<0.05). Conclusion: This analysis of real-world data confirms the comparable efficacy of anti-EGFR agents in RAS wild-type mCRC. However, anti-EGFR treatment provides PFS and OS advantage when compared with anti-VEGF treatment in these patients. Also, Braf wild-type tumors had improved PFS and OS in RAS wild-type mCRC.
