Novus Orbis: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, cilt.7, sa.2, ss.135-168, 2025 (Hakemli Dergi)
Türkiye’de Uluslararası İlişkiler disiplininin bir bilim dalı olarak tanımlanması, sınırlarının belirlenmesi ve içerik ve araştırma alanlarının tartışmaya açılması görece çok yakın dönemde gerçekleşmiştir. Dolayısıyla, literatürde bu tartışmaları nicel verilerle destekleyerek, disiplinin genel durumu hakkında değerlendirmeler sunan çalışmalar oldukça kısıtlıdır. Bu boşluğu hedef alan bu çalışma, 2014–2023 yılları arasında Türkiye’de Uluslararası İlişkiler alanında hazırlanan doktora tezlerinin konu, bölge ve zamansal eğilimlerini bibliyometrik ve derlem destekli içerik analiz yöntemleriyle incelemektedir. Araştırma bulguları, tez üretiminde 2019 sonrasında belirgin bir artışı ve üretimin ağırlıklı olarak İstanbul ve Ankara’daki devlet üniversitelerinde yoğunlaştığına işaret etmektedir. Çalışılan konuların ve bölgelerin genel durumu ve zamansal eğilimleri incelendiğindeyse, tezlerin büyük ölçüde Türkiye odaklı, dış politika ve güvenlik temaları etrafında şekillendiği; en çok çalışılan bölgelerin ise Orta Doğu, Avrupa ve Avrasya olduğu tespit edilmiştir. Buna göre, Türkiye’de Uluslararası İlişkiler alanında hazırlanan doktora tezleri, Türk Dış Politikasının gündeminden ve jeopolitik konumundan derinden etkilenen, reaktif ve olay eksenli bir karakter sergilemektedir. Bu çalışma, Türkiye’de Uluslararası İlişkiler ve Alan Çalışmaları temelinde literatüre nicel verilerle katkı sunmakta ve disiplinin öz-eleştirel değerlendirmesine zemin sağlamaktadır.
In Türkiye, the definition of International Relations as a discipline, along with its boundaries and research areas, has only recently been opened to debate. As a result, studies that support these discussions with quantitative data and provide assessments of the discipline's general state are quite limited. Addressing this gap, this study examines the topical, regional, and temporal trends of PhD dissertations in the field of International Relations in Türkiye between 2014 and 2023, utilizing bibliometric and corpus-assisted content analysis methods. The research findings indicate a significant increase in dissertation production after 2019, with output concentrated primarily in state universities in Istanbul and Ankara. An examination of the general status and temporal trends of the topics and regions studied reveals that the dissertations are largely Türkiye-centric, focusing on foreign policy and security themes, and a strong emphasis on the Middle East, Europe, and Eurasia as the most frequently studied regions. Accordingly, PhD dissertations in International Relations in Türkiye exhibit a reactive and event-driven character, deeply influenced by the agenda and geopolitical focus of Turkish Foreign Policy. This study contributes to the literature on International Relations and Area Studies in Türkiye by utilizing quantitative data and lays the groundwork for a self-critical evaluation of the discipline.