Genetik profillerine göre değerlendirilen erkek maratoncuların beslenme programlarının ve genotip-fenotip korelasyonunun performansa etkisi


Thesis Type: Postgraduate

Institution Of The Thesis: Marmara Üniversitesi, Turkey

Approval Date: 2019

Thesis Language: Turkish

Student: İzel Aycan Başoğlu

Consultant: FATMA ESRA GÜNEŞ

Abstract:

GENETİK PROFİLLERİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLEN ERKEK MARATONCULARIN BESLENME PROGRAMLARININ VE GENOTİP-FENOTİP KORELASYONUNUN PERFORMANSA ETKİSİ ÖZET Amaç: Çalışmanın amacı; dayanıklılık performansına yatkınlık sağlayan polimorfizmler aracılığıyla maratoncuların genetik profillerini değerlendirmek, beslenmenin ve genetik profilin spor performansındaki rolünü saptamaktır. Gereç Yöntem: Çalışmaya gönüllü 18-45 yaşlarında 23 erkek rekreasyonel maratoncu dahil edilmiştir. Maratoncular genetik testler ile öngörülen genetik profillerine göre “ Dayanıklılık Profili Grubu” ve “ Güç/kuvvet Profili Grubu” olmak üzere iki gruba ayrılarak aerobik performans (VO2max) ve beslenme durumları karşılaştırılmıştır. Katılımcıların DNA’ları bukkal sürüntü örneklerinden elde edilmiş ve beslenme durumları geriye dönük 3 günlük besin tüketim kayıtları ile saplanmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Maratoncuların günlük ortanca enerji, protein, karbonhidrat miktarı ve günlük enerjiden gelen yağ yüzdesi sırasıyla, 1791,8 (945,6-2170,4) kkal; 90,2 (50,4-105,8) g; 145,6 (108,2-190,0)g ve %40,0(34,3-45,0) olarak bulunmuştur. Maratonculardan hiçbirinin günlük önerilen enerji ve karbonhidrat alımı değerlerine ulaşamadığı gözlemlenirken, 16 (%69,6) maratoncunun yeterli protein aldığı ve Maratoncuların tamamının günlük önerilen yağ alımından daha fazla yağ tükettiği saptanmıştır. Maratoncuların günlük enerji, besin ögesi ve sıvı alımlarının aerobik performansı (VO2max değeri) etkilemediği (p>0,05), genetik skorlarının ise %31,5 oranında etkilediği saptanmıştır (p= 0,000) Sonuç: Maratoncuların besin tüketimlerinin aerobik performansı etkilemediği belirlenmiştir. Genetiğin ise aerobik performansı yaklaşık 1/3 oranında etkilediği saptanmıştır. Genetiğin ve beslenmenin aerobik performansa etkisinin daha büyük örneklem gruplarında değerlendirilmesi gerektiği düşünülmüştür. -------------------- EFFECTS OF NUTRITION PROGRAM AND GENOTYPE-PHENOTYPE CORRELATİON ON PERFORMANCE IN MALE MARATHON RUNNERS EVALUATED ACCORDING TO GENETIC PROFILES Student Name: İzel Aycan BAŞOĞLU Supervisor: Doç. Dr. F. Esra GÜNEŞ Department: Department of Nutrition and Dietetics ABSTRACT Aim: The purpose of the project is to assess the genetic profile of marathoners through predictive polymorphisms associated with endurance performance, and to determine the role of nutrition and genetic in aerobic performance. Material method: Volunteer 23 male recreational marathon runners (18-45 years) were included in the study. Marathoners were divided into two groups as “Endurance” and “Power/Strength” profile groups according to their genetic profiles predicted by genetic testing and the aerobic performance (VO2max) and nutritional status of the groups were compared. The DNAs were obtained from buccal swab samples and their nutritional status was determined by 3 days of food consumption records. The level of significance was accepted as p <0.05. Results: The median energy, protein, carbohydrate amount and percentage of fat from daily energy were 1791.8 (945.6-2170.4) kcal; 90.2 (50.4-105, 8) g; 145.6 (108.2-190.0) g and 40.0% (34.3-45.0) respectively. While none of the marathoners were able to reach the recommended daily energy and carbohydrate intake values, 16 (69.6%) of the marathoners had enough protein and all of the runners consumed fat more than the daily recommended intake. Although the daily energy, nutrient and fluid intake of the runners did not affect the aerobic performance (VO2max value) (p> 0,05), genetic scores affected aerobic performance by 31.5%. (p = 0,000). Conclusion: It was determined that although food consumption of marathoners did not affect aerobic performance, genetics affected aerobic performance by about 1/3. It was thought that the effects of genetics and nutrition on aerobic performance should be evaluated in larger sample groups.